Cyrill (Tikke) Jiboth: oprichter en bandleider van The Mixers

Nieuw-Nickerie heeft in de jaren ’60, ’70, ’80 en ’90 van de vorige eeuw een aantal beatgroepen gekend zoals The Micro Beats, The Bill Blacks Combo, All Stars, The Mixers, The Revellers en New Stars.

Tikke Jiboth
Tikke Jiboth

Tikke is geboren op 2 maart 1949 te Nieuw-Nickerie. Hij richtte in 1973 The Mixers op bij zijn vader thuis onder een afdakje achter op het erf aan de Landingstraat in Nieuw-Nickerie. Tikke woonde bij zijn ouders thuis, was onderwijzer van beroep, verdiende goed en had zo de nodige middelen om muziekinstrumenten te kopen voor de beatgroep. Elke keer weer als hij zijn salaris had ontvangen, kocht hij een muziekinstrument erbij, totdat hij alle instrumenten had gekocht. Basgitaar, sologitaar, slaggitaar en drumstel.

Oprichting
Tikke (slaggitarist) was ook bandleider en samen met Kenneth Hawker (bassist) begon hij te musiceren met twee zelfgemaakte klankkastgitaren en enkele boxen. Het geluid uit de boxen trok de aandacht van nieuwsgierige jongens uit de buurt. Dat was nieuw in de rustige Landingstraat, toen nog een zandweg. Het was nog de tijd van de ezelskarren, weinig auto’s en veel fietsen en bromfietsen in het straatbeeld van Nieuw-Nickerie.

Cyrill Jiboth: “Uit de enthousiaste groep jongens die kwamen luisteren naar Tikke en Kenneth meldden zich later Toetie Schenkers (sologitaar), James Esseboom (Al Green) en John Boldewijn (leadzanger) aan als leden van de band. Op een later moment kwam de drummer Geoffry Perk erbij. Zo was de muziekformatie The Mixers geboren op het erf van Tikke’s vader aan de Landingstraat.

Nachtclub China
Onze repetities verliepen voortreffelijk en de jongens raakten steeds meer op elkaar ingespeeld. Nadat wij enkele keren hadden geoefend, kwamen steeds meer jongeren luisteren naar de muziek van onze band. Onze goede spel viel de heer Fung Feng Chung (Baba) ook op. Hij was eigenaar van de nachtclub China aan de Hendrikstraat tegenover de huidige Beuno Bibaz muloschool. In China hebben wij bijna een jaar lang elke zaterdagavond opgetreden. Het was altijd stampvol en Baba deed ook goede zaken. Wij hebben ook aardig aan verdiend.

Wilfred Hawker
Wij hadden het gemaakt en dat drong ook door in Wageningen. Daar hebben wij enkele grandioze optredens verzorgd. En dat hadden wij onder meer te danken aan Wilfred Hawker (Nickeriaanse Tom Jones) die incidenteel als gastzanger optrad. Als Wilfred de microfoon pakte en begon te zingen zou je haast denken dat de echte Tom Jones zong. Zo mooi, zo onvervalst. Het was buitengewoon hoe hij de nummers van zijn idool vertolkte: I’ll never fall in love again, Without love, Delilah, Help yourself. Wilfred was een geboren talent. Ik kende niemand die zo voortreffelijk kon zingen en hem kon evenaren. Als hij de microfoon pakte, was het onmiddellijk raak met het onvervalst vertolken van liederen van Tom Jones en Engelbert Humperdinck.

Kermis
Behalve in de nachtclub China hebben wij ook twee keren opgetreden in een stripteaseshow tijdens de kermis in de Van Pettenpolder in de omgeving van de Schouwburg van het CCN. Na ons optreden, liet ik de muziekinstrumenten daar staan, omdat wij de volgende avond toch weer zouden optreden. Maar de volgende avond bleek dat mijn slaggitaar niet bij de instrumenten stond. Het was gestolen. Dat was een dure les en ik moest weer geld gaan uitgeven om niet één maar direct twee slaggitaren te kopen, zodat ik één reserve had.

Dennis Burke
Een andere gastzanger was Dennis Burke (Nickeriaanse Otis Redding), die enkele maanden met ons optrad. Dat was toevallig op een feest waar de vaste zangers niet waren komen opdagen. Toen Dennis de microfoon pakte en begon te zingen, waren de aanwezigen zeer onder de indruk. Zo gaaf, zo puur en buitengewoon goed zong hij enkele nummers van Otis Redding. Onze solist Toetie Schenkers kon je beschouwen als onze musical director. Hij pakte zijn gitaar en kon direct de juiste snaar raken en Kenneth volgde op zijn basgitaar en dan volgden de drummer en ik op mijn slaggitaar. Het waren elf mooie maanden met The Mixers. The Mixers ging uit elkaar toen Toetie Schenkers en Kenneth Hawker naar Paramaribo verhuisden voor hun werk. Zij werden beiden militair in de Militaire Kapel. De trek van jongeren vanuit de districten naar Paramaribo was destijds een groot probleem voor de opbouw van onder meer muziekgroepen. Het is jammer dat wij geen audio-opname met de band hebben gemaakt. Alles wat wij nu over hebben zijn de herinneringen aan de mooie stemmen van Wilfred Hawker en Dennis Burke. De vaste zangers James Esseboom (Al Green) en John Boldewijn hebben ook enkele nummers op voortreffelijke wijze weten te brengen. In hun eigen interview vertellen zij meer daarover.

Succesformule
The Mixers had de beste bassist en solist uit Nieuw-Nickerie en enkele voortreffelijke zangers. Dat was het recept van The Mixers om uit te groeien tot een populaire muziekformatie. Als ik mijn ogen sluit en ik denk aan de beste tijd van The Mixers dan zie ik Wilfred Hawker de nummers van Tom Jones vertolken in China en Masanga te Wageningen. Ik denk dat het door mijn moeder komt, dat ik ook in de muziek ben beland. Zij kon heel goed zingen en waarschijnlijk, nee ik weet het zeker, heb ik dat van haar overgenomen.

Wij hebben ook in de Schouwburg van het Cultureel Centrum Nickerie (CCN) in de Van Pettenpolder enkele optredens verzorgd, waaronder een songfestival waar mijn zusjes ook aan hadden meegedaan. Voor mijn pech eindigden mijn zusjes op respectievelijk de eerste en de tweede plaats. Het publiek was er daar duidelijk niet mee eens en vond dat ik mijn zusjes had bevoordeeld. Maar dat was helemaal niet zo, omdat een onafhankelijke jury dat had bepaald. Het bleef wel nog lange tijd onrustig in de schouwburg…”

Oproep
Heb je foto’s van The Mixers dan verzoeken wij je deze te delen met John Hawker via nickerieplaza@gmail.com. Jouw foto’s kunnen helpen het verhaal over The Mixers te verrijken. Hartelijk dank voor jouw speurwerk!!

John Hawker, webmaster