Gijs Winter

Gijs Winter

Gijs Winter werd geboren op 28 juni 1950 in Nieuw-Nickerie aan de Landingstraat tegenover de Spangenbergschool, nu Huize Francis van de EGBS. Gijs is dus een geboren Nickeriaan, die op 28 januari 1951 met zijn ouders en zus Siene vertrok naar Paramaribo.

Gijs: “Ik volgde eigenlijk mijn zus, die onderwijzeres was op de lagere school. Telkens als ze naar een andere school vertrok, nam ze mij als broertje mee. Zo zat ik onder meer op de Rankin school, Themen school, Saron school en EBGS (Evangelische Broedergemeente Suriname) school Latour Project. Daarna ging ik naar de Schutz school voor ULO (Uitgebreid Lager Onderwijs) en de Graaf von Zinzendorfschool voor de MULO (Meer Uitgebreid Lager Onderwijs).”

Van schoollokaal tot nachtclub
Gijs: “Als kleine jongen, moest ik ook helpen om de afwas te doen. Afwassen deden we op het erf en tijdens het afwassen, zong ik vaak. Je kon me huizen ver horen. Ook op school zong ik vaak voor de klas. De juffrouw luisterde vaak naar mijn gezang. Het ging niet om een cijfer, maar ze vond het bijzonder om naar me te luisteren. Zingen kon ik, dat kun je wel zeggen.”
Op de Schutz school leerde ik Julen kennen, Julen was een jongen die heel goed gitaar kon spelen. Hij nam mij mee naar verjaardagen om te zingen. Ik was toen twaalf jaar oud. Ook Erwin Deerveld deed met ons mee. Erwin was samen met Edmund Power lid van de muziekformatie The Flames. In die tijd een bekend trio in Paramaribo.
Toen ik 15 jaar was, zong ik al in Cactus Club, dat was een nachtclub in Paramaribo. De Cactus Club was boven Hotel Vervuurt aan de Domineestraat. In die tijd werd het niet gewaardeerd dat een jongen van 15 jaar in een nachtclub zong. Met de muziekgroep The Soul Kids onder leiding van Erwin Bouterse. Erwin is onder andere zanger van het soullied : “I need to be love by you”. Momenteel zingt hij in de gospelmuziekgroep The Jordan River Singers in Nederland.
Ik zong ook in de ABC Soul Federation te Latour Project. In 1969 heb ik met deze beatgroep meegedaan aan het Nationaal Songfestival in Paramaribo. Toen ik 17 jaar was, keerde ik terug naar mijn geboorteplaats Nieuw-Nickerie. Terug in Paramaribo zong ik tijdens de kermis ook samen met Erwin Bouterse. Dat was voordat ik naar Nederland vertrok.

Nederland
In 1971 vertrok ik naar Nederland en vestigde me in Rotterdam. Nu woon ik in Vlissingen. In Rotterdam kwam ik in contact met goede Surinaamse muzikanten. Ik trad tot een kasekoband, waarvan ik de soulliederen voor mijn rekening nam. Twee jaren later ging ik op solotour. Op 6 juni 1973 gaf ik de single ‘Me and my wife’ uit.
Power to the Surnam People
In die jaren heb ik veel opgetreden met The Twinkle Stars, Oscar Harris, Otto Sedney, Louis Windzak, Max Nijman en Jimmy Topin. Dat was rond de periode dat mijn populaire single ‘Power to the Suriname People’ uitkwam. Het nummer is precies op 24 oktober 1974 uitgebracht. Ruim een jaar voor de Onafhankelijkheid van de Republiek Suriname op 25 november 1975.The Circus, een populaire Nederlandse muziekgroep, nam de begeleiding voor zijn rekening. Deze muziekgroep had toen een hit op de Nederlandse televisie. Ze traden op in, het populaire muziekprogramma, Top Pop gepresenteerd door Aad Visser. Rudi Klei, een bekende Surinaamse producer, had mij bij The Circus geïntroduceerd. Samen hebben wij in de studio van de vader van Patricia Paay het nummer opgenomen. De studio stond aan de Singel 68 in Schiedam. De singles ‘Me and my wife’ en ‘What’s going on’ zijn daar opgenomen. Patricia’s zusje Yvonne Keeley nam de background vocal voor haar rekening. Rudi Klei had mij voorgesteld aan de waarnemend directeur van Dureco, Dutch Record Company, de heer Veldema. Ook een Surinamer die in Nederland woonde. Dureco was gevestigd in Weesp.
Mijn derde single ‘Power to the Suriname People’ was het best verkochte single. Power to the Suriname People heb ik met geheel mijn hart gezongen. Maar toch heb ik het gevoel dat het nummer niet echt werd gewaardeerd.
West-Duitsland, New York en Londen
In 1975 vertrok ik met mijn neef Perry Winter naar het toenmalige West-Duitsland. We hebben daar een tijdje gewoond en ook opgetreden. In 1978 keerden we terug naar Nederland. Dat jaar beleefde ik het hoogtepunt van mijn muziekcarrière. Mijn tweede single kwam uit: ‘What’s going on’. Deze single was mijn bestverkochte single. Daarna vertrok ik met mijn hele gezin naar New York. ‘Power to the Suriname People’ werd vaak afgespeeld bij een radiostation op 5th Avenue. Nadat ik dit nummer samen met een zanger uit Antiqua opnieuw had uitgebracht, vertrok ik naar Londen. Daar heb ik opgetreden met The Cimarons.

The Gijs Winter Band
Ik ben ook voorzanger geweest van de reggaeband Easy uit Rotterdam. Later werden zij bekend met het lied Mocking Bird. Ik heb met vele muziekgroepen opgetreden, maar de leukste was wel mijn eigen band ‘The Gijs Winter Band’. Deze muziekformatie bestond verder uit mijn broertje Dennis Winter. Mijn zusje Urlien Winter nam de background vocal voor haar rekening en haar vriend was de drummer. We hadden veel lol met elkaar in West-Duitsland.
Toneelgroep, kermis en zakcentjes
In 1982 was ik voor de laatste keer in mijn geboorteplaats Nieuw-Nickerie. Ik was toen negen maanden met vakantie in Suriname. Ik ging met een uit 10 leden bestaande toneelgroep vanuit Ephraim Zegen naar Nieuw-Nickerie om optredens te verzorgen, Jammer genoeg gingen de optredens niet door. Wij moesten bij familie slapen en wij moesten zelf de bus terug naar Paramaribo betalen, maar we hadden geen geld. Om toch de terugreis naar Paramaribo te kunnen betalen heb ik op de kermis gezongen. Op deze manier hebben wij zakcentjes kunnen verdienen. In die tijd was de kermis een grote attractie in Nieuw-Nickerie. Er traden artiesten op uit Guyana en het Caribisch Gebied.
In 1982 heb ik als gastzanger opgetreden tijdens het Nationaal Songfestival in de Nationaal Indoor Stadion in Paramaribo, Suriname. Dit optreden viel erg in de smaak. Het was een goed optreden, maar ook mijn laatste optreden in Suriname. Eind van dit jaar hoop ik, tijdens mijn vakantie, weer in Suriname te kunnen optreden. Over twee jaar willen wij remigreren naar Suriname. I’m going back to my roots. Of ik dan nog wat aan muziek zal doen weet ik niet. Maar het kan wel gaan kriebelen…”
In december 2013 gaan wij met vakantie naar Suriname. Daar wil ik samen met webmaster John Hawker van deze website, Rudi Spa en Orchestra Alafa uit Paramaribo enkele nummers van mij opnieuw opnemen. Bijvoorbeeld ‘Power to the Surnam people’ en ‘ Me and my wife’. Ik kijk er naar uit. U ook? Houd dan https://nickerieplaza.nl in de gaten.